De (giftige) lucht boven Teheran: bommen op ruwe olievoorraden en zure regen zijn een ramp voor het milieu en de mensheid

De bombardementen op de depots voor ruwe olie in Teheran en de brand die de Bapco-raffinaderij in Bahrein verwoestte, hebben een noodsituatie veroorzaakt die niet beperkt blijft tot de vlammen. De Rode Halve Maan – de internationale hulporganisatie die in moslimlanden dezelfde rol speelt als het Rode Kruis in Italië – heeft een oproep gelanceerd: burgers van de Iraanse hoofdstad moeten zich thuis barricaderen vanwege de rook, maar ook vanwege het dreigende gevaar van zure regen, veroorzaakt door het verbranden van olievaten.

“Het ruikt naar brand. Ik kan de zon niet zien. Er is vreselijke rook. Het is er nog steeds, ik ben erg moe”, vertelde een burger van Teheran aan de BBC, bezorgd over de gevaarlijke bombardementen uitgevoerd door Israël en de VS. De beelden vrijgegeven door de media en NGO’s zoals mensenrechtenactivisten in Iran laten catastrofale taferelen zien:

Het chemisch laboratorium van de oorlog

Wanneer een raket een koolwaterstoftank raakt, is de reactie verwoestend voor de lucht. Bij verbranding komen zwaveldioxide en stikstofoxiden in grote hoeveelheden vrij. Deze gassen verdwijnen, zodra ze de hoogte bereiken, niet: ze komen in aanraking met de vochtigheid van de wolken en reageren met zuurstof, waarbij ze worden omgezet in zwavelzuur en salpeterzuur, zoals Gabriele da Silva, universitair hoofddocent chemische technologie, uitlegt in The Conversation.

Het resultaat is regen met een pH lager dan 7, wat zuur is. Volgens onderzoeken van Enea is dit fenomeen typerend voor sterk geïndustrialiseerde gebieden, maar heeft de intensiteit van de oorlogsbranden van de afgelopen dagen voor onmiddellijke verzadiging gezorgd. Het is een bedreiging die alles beïnvloedt wat ermee in aanraking komt: van de longen van degenen die deze giftige deeltjes inademen tot de oppervlakken van gebouwen.

Water en land: de permanente slachtoffers

In tegenstelling tot een gebombardeerd gebouw kan het gebied niet met vredesfondsen worden herbouwd. Als zure regen op velden valt, lost het essentiële voedingsstoffen zoals magnesium en calcium op, waardoor de grond onvruchtbaar wordt. In een regio als het Midden-Oosten, waar het land al dor is, betekent dit dat de landbouw de komende jaren zal worden gedood.

De schade aan stroomgebieden is even ernstig. De verzuring van meren en rivieren vernietigt de visfauna en verandert de drinkbaarheid van de reserves. In Bahrein, waar de oorlog al gevolgen heeft gehad voor de ontziltingsinstallaties die nodig zijn om zoet water te verkrijgen, is het risico dat regenval de schaarse resterende hulpbronnen zal vervuilen zeer groot. We vechten in naam van de energie, maar de fundamenten van het menselijk voortbestaan ​​zijn vernietigd.

De ‘kleine prijs’ van een mondiale crisis

Toen Brent-olie de $114 per vat bereikte, zei Donald Trump op Truth Social dat de prijsstijging een “kleine prijs is die moet worden betaald” voor de veiligheid. Deze berekening negeert echter volledig de milieu- en gezondheidskosten. Organisaties als Greenpeace en het Center for Research on Energy and Clean Air (CREA) hebben in het verleden aangetoond dat milieucrises als gevolg van conflicten schoonmaakkosten en gevolgen voor de volksgezondheid hebben (vooral voor mensen met ademhalingsproblemen) die de economische waarde van de vernietigde infrastructuur ruimschoots overtreffen.

De aanhoudende oorlog tussen Iran, Israël en de Verenigde Staten bewijst dat olie zelfs brandt in de lucht die we inademen. De wolken vol zure gassen respecteren geen grenzen en stoppen niet voor verdragen: ze zijn het tastbare teken dat elke bom op een put in feite een aanval op de collectieve gezondheid is.