Van heldergroen, met een onmiskenbare en fascinerende uitstraling tegelijk. De bidsprinkhaan is een van de insecten die we in onze tuinen tegen kunnen komen. Als sommigen betoverd zijn door haar in het gras te observeren, zouden anderen haar bezoeken aan groene ruimtes graag willen missen.
Zowel geliefd als gehaat, de bidsprinkhaan – wetenschappelijke naam Bidsprinkhanen religie – is een algemene soort op ons continent en behoort tot de orde Mantodea samen met meer dan 2400 exemplaren. Laten we meer te weten komen over dit ongelooflijke insect, zeer populair over de hele wereld, wiens bewegingen een stijl van Kung Fu-vechtsporten hebben geïnspireerd.
Waar is een bidsprinkhaan van gemaakt?
@de19/123rf
Het uiterlijk van de bidsprinkhaan kent u ongetwijfeld ook omdat hij gemakkelijk te herkennen is, maar weet u bijvoorbeeld dat dit bijzondere insect zijn kop 180° kan draaien? Het is een van de unieke kenmerken ervan. De bidsprinkhaan heeft een driehoekige kop met twee grote ogen, twee antennes, twee voorpoten met een reeks kleine puntige uitsteeksels die op stekels lijken.
Zijn lichaam is slank en lang en meet tussen de 6 en 8 cm. Vrouwtjes zijn groter dan mannen. Hij heeft vier poten rond zijn buik en deze is bedekt met vleugels.
De bidsprinkhaan camoufleert zich dankzij zijn kleuren perfect in de natuur. Hoewel degene die we gewend zijn heel felgroen zijn, zijn er ook bidsprinkhanen in bruintinten. Deze tinten zorgen ervoor dat het dier zich tussen de bladeren kan camoufleren, klaar om aan te vallen.
Waar woont de bidsprinkhaan?
De bidsprinkhaan is wijdverspreid in Zuid-Europa, Afrika en Azië. De soort werd geïntroduceerd in Noord-Amerika en is ook aanwezig in de Verenigde Staten en Canada. Op het Europese continent wordt de bidsprinkhaan ook wel “Europese bidsprinkhaan” genoemd en komt hij in ons land gemakkelijk tegen.
Sinds enkele jaren wordt de aanwezigheid van grappige uitheemse soorten bidsprinkhaan waargenomen in Italië, Frankrijk en andere Europese gebieden. Dit zijn overwegend Aziatische reuzenbidsprinkhaansoorten Hierodula tenuidentata en Indochinese reuzenbidsprinkhaan Hierodula patellifera. Omdat het niet-inheemse exemplaren zijn, moeten deze worden gerapporteerd, zodat ze door wetenschappers kunnen worden gecontroleerd.
Waarom heet het zo?
De bidsprinkhaan dankt zijn naam aan de Griek bidsprinkhaan, wat ‘profeet’ betekent. In feite lijkt de soort op een persoon die wil bidden wanneer zijn voorpoten zijn verzameld in de “religieuze” rustfase. In het Engels is de bidsprinkhaan algemeen bekend als bidsprinkhaan.
Waar voedt de bidsprinkhaan zich mee?
De bidsprinkhaan is een vleesetend en zeer vraatzuchtig. Zijn dieet omvat over het algemeen vliegen, motten, krekels, spinnen, kleine kikkers en hagedissen. Het insect valt zijn prooi meestal aan met een verrassende techniek, waarbij hij dodelijke hinderlagen lanceert met zijn zeer gespecialiseerde voorpoten.
Dankzij zijn vermogen om zichzelf te camoufleren, wacht hij op zijn prooi om hem niet te laten ontsnappen. Hij past zijn vaardigheden aan, afhankelijk van de dieren voor hem. Zodra de maaltijd binnen korte afstand is, vallen de voorpoten van de bidsprinkhaan de prooi in milliseconden aan en doorboren ze met hun “doornen”. Vervolgens verslindt hij ze en brengt ze naar zijn mond.
Waarom doodt de bidsprinkhaan het mannetje?
De bidsprinkhaan paart in het koude seizoen rond november. Het ritueel is behoorlijk macaber en wordt gekenmerkt door verontrustend seksueel kannibalisme. Tijdens het paren vallen de vrouwtjes de mannetjes aan en eten ze hun vlees vanaf de kop.
Het paren gaat door totdat het vrouwtje tevreden is en haar energie heeft opgeladen. Het posthuwelijkse kannibalisme van de bidsprinkhaan is algemeen bekend. Sommige mannen hebben echter een list bedacht om aan onthoofding te ontsnappen, in een poging zichzelf tegen hun partner te verdedigen.
Bidsprinkhaan oothecae en wat te doen als je ze in de tuin ziet
Zodra de copulatie is voltooid, produceert het vrouwtje een massa, de ootheca genaamd, waarin de eieren worden beschermd. Elke ootheca is rond, meet ongeveer 2-3 cm en biedt plaats aan maximaal 100 – 200 eieren, hoewel elke zak gemiddeld 70 eieren bevat. Oothecae kun je vinden in de takken van struiken, achter bladeren of zelfs op muren.
Gedurende het koude seizoen zullen de baby-bidsprinkhaan zich tegen midzomer tot volwassenen ontwikkelen. Niet alle toekomstige bidsprinkhanen overleven de winter en barre temperaturen. Vaak worden de oothecae verwijderd door mensen, bang bij het zien van deze kleine zakjes.
Deze mogen in de eerste plaats absoluut niet worden aangeraakt, omdat op deze manier veel kleine levensvormen worden vernietigd. Bovendien zijn oothecae niet schadelijk voor de plantgezondheid. Laten we ze laten waar we ze zien en geen kunstmest en pesticiden gebruiken in de tuin.
Is de bidsprinkhaan gevaarlijk voor de mens?
@abdulgapurdayak/123rf.com
Zoals we hebben gezien, is de bidsprinkhaan een meedogenloze jager, maar absoluut niet gevaarlijk voor de mens. Als hij geïrriteerd is, kan hij bijten, maar zijn beet veroorzaakt geen zorgen en veroorzaakt geen jeuk. Bovendien injecteert de bidsprinkhaan geen gif (zoals sommige populaire opvattingen beweren), kortom het is een volkomen onschadelijk insect.
Waarom wordt niet iedereen gewaardeerd?
De bidsprinkhaan is een roofdier en wanneer hij zich voedt met zijn prooi, maakt het geen verschil tussen insecten die schadelijk zijn voor de bodem en insecten die in de tuin als bondgenoten worden beschouwd, omdat ze parasieten op de meest natuurlijke manier bestrijden. Om deze reden, als de bidsprinkhaan enerzijds kan helpen bij het elimineren van vervelende muggen, wespen en bedwantsen, kan hij ook goede insecten zoals lieveheersbeestjes elimineren.
Levenscyclus van bidsprinkhaan: van ei tot volwassene
Het leven van de bidsprinkhaan begint in de ootheca, de beschermende zak die het vrouwtje na de paring produceert. De eieren brengen de hele winter beschut door, beschermd door een sponsachtige laag die ze isoleert tegen de kou. Met de komst van de lente en de stijging van de temperatuur komen de eieren uit en worden nimfen geboren, kleine bidsprinkhanen met een uiterlijk dat lijkt op volwassenen, maar zonder ontwikkelde vleugels.
Nimfen ondergaan een reeks vervellingen – doorgaans tussen de zes en negen – die bij elke fase geleidelijk groeien. Tijdens deze fase zijn ze al actieve roofdieren en jagen ze op kleine insecten die evenredig zijn aan hun grootte. Het rijpingsproces is langzaam en duurt enkele maanden: pas tijdens de laatste rui, meestal tussen juli en augustus, bereikt de bidsprinkhaan de volledige volwassen vorm, met volledig ontwikkelde vleugels. Het volwassen leven is echter kort: een paar weken zijn voldoende om zich voort te planten en een nieuwe cyclus te starten.
Hoe bidsprinkhaan naar de tuin te lokken
Het hebben van een bidsprinkhaan in de tuin is een voorrecht waar veel tuinders actief naar op zoek zijn, vooral degenen die de voorkeur geven aan een organische benadering van plantenverzorging. De eerste stap is het creëren van een gastvrije omgeving, wat betekent dat je chemische pesticiden en insecticiden moet opgeven die, naast het decimeren van de prooi waarmee hij zich voedt, dodelijk kunnen zijn voor de bidsprinkhaan zelf.
De voorkeur voor hoge, dikke struikachtige planten, zoals lavendel, rozemarijn of gemengde heggen, biedt de bidsprinkhaan de ideale schuilplaats om op de loer te liggen en te jagen. Zelfs het achterlaten van minder goed onderhouden delen van de tuin, met hoog gras of opgehoopte bladeren, draagt bij aan het creëren van een ecosysteem dat rijk is aan prooien en dat op natuurlijke wijze aantrekt. De aanwezigheid van water, zelfs al is het maar een kleine fontein of schotel, bevordert ook de algemene biodiversiteit van de omgeving. De bidsprinkhaan wordt niet uitgenodigd, maar overwonnen: een gezonde en levendige tuin is de best mogelijke attractie.
Is de bidsprinkhaan ’s nachts actief?
Het is een vraag die veel mensen zichzelf stellen, vooral degenen die er in de avonduren één hebben gespot. De bidsprinkhaan is eigenlijk een dagelijks roofdier: hij jaagt met behulp van zijn zicht en daglicht, waardoor hij dankzij zijn grote samengestelde ogen prooien tot op de millimeter nauwkeurig kan identificeren. ’s Nachts wordt zijn activiteit aanzienlijk verminderd en heeft hij de neiging bewegingloos op de vegetatie te blijven.
De bidsprinkhaan is ’s nachts echter niet volledig inactief. Vooral tijdens de voortplantingsperiode in de herfst vliegen mannetjes ’s nachts op zoek naar vrouwtjes, ook aangetrokken door kunstmatige lichtbronnen. Het is daarom niet ongewoon om ze op de avonden van september en oktober in de buurt van straatlantaarns of verlichte ramen te spotten. Dit is gedrag dat uitsluitend verband houdt met voortplanting en niet met jagen: een belangrijk onderscheid om de gewoonten van dit buitengewone insect beter te begrijpen.
De Kung Fu-stijl geïnspireerd op de bidsprinkhaan
De capaciteiten van de bidsprinkhaan hebben een stijl van Kung Fu geïnspireerd genaamd Tánglángquán of Praying Mantis Kung Fu. Dit type krijgskunst imiteert de bewegingen van het insect in een complete discipline. Over de oorsprong van deze stijl circuleren veel legendes.
Het blijft echter duidelijk dat de monniken een bidsprinkhaan hebben waargenomen die op jacht was om de bewegingen te simuleren. Tegenwoordig zijn er twee scholen van Tánglángquán, respectievelijk in het noorden en zuiden van China.
Curiosa over de bidsprinkhaan
Gefascineerd door de bidsprinkhaan, hebben veel mensen dit insect als huisdier gekozen. Sommigen beweren zelfs dat de bidsprinkhaan een goed dier is, omdat hij weinig en eenvoudige verzorging nodig heeft. Net als andere in zijn soort heeft de bidsprinkhaan een zeer korte levensduur van 6-8 maanden. Het is beter om ze vrij in de natuur te observeren.
Sinds 1988 de bidsprinkhaan Stagmomantis Carolina of Carolina bidsprinkhaan het is het officiële insect van de Amerikaanse staat South Carolina en symbool van de Verenigde Staten.
Wij raden ook aan:
