In het Bioparco in Rome werden twee keizertamarin-tweelingen geboren, een van de kleinste en meest nieuwsgierige primaten ter wereld. De twee pups zijn op 19 februari geboren, maar hun geslacht is voorlopig nog niet vastgesteld. De kleintjes, zo groot als een hand, groeien op onder het toeziend oog van hun ouders Sissi en Franz, terwijl niet ver weg ook Sofi, de oudere zus geboren in 2021 uit hetzelfde stel, nieuwsgierig toekijkt. In hun afgesloten ruimte brengen pasgeborenen het grootste deel van hun tijd door met het vastklampen aan het lichaam van hun vader, die hem nooit uit het oog verliest.
De vader die zijn kinderen nooit verlaat
Bij keizertamarins staat de rol van de vader verrassend centraal. Bij deze soort wordt de zorg voor de welpen gedeeld, maar het mannetje voert een beslissende taak uit: hij draagt de welpen het grootste deel van de dag op zijn rug. Pas als het tijd is om borstvoeding te geven, draagt Franz de pasgeborenen over aan de moeder. Direct daarna neemt hij ze mee terug, zodat Sissi zich vooral op het voeren kan concentreren.
Voor een dier van ongeveer een halve kilo vergt het omgaan met dracht en borstvoeding van een tweeling een enorme energie-inspanning. Zonder de voortdurende steun van het mannetje, zo leggen deskundigen uit, zouden de jongeren nauwelijks kunnen overleven.
Een zeldzaamheid in de wereld van zoogdieren
Het gedrag van deze soort vertelt iets fascinerends, ook vanuit wetenschappelijk oogpunt. Bij zoogdieren zijn monogamie en vaderlijke zorg uiterst zeldzaam; ze komen bij minder dan 5% van de soorten voor.
Wanneer de man actief deelneemt aan de opvoeding van kinderen, worden in de hersenen specifieke biologische mechanismen geactiveerd die de familieband versterken. Hormonen zoals oxytocine en vasopressine spelen een rol, vaak aangeduid als “hechtingshormonen”, die de relatie tussen partner en nakomelingen bevorderen.
De snorharen die de soort zijn naam gaven
De keizertamarin dankt zijn naam aan een heel bijzonder detail: lange witte snorren die naar boven gebogen zijn, zo opvallend dat ze doen denken aan die van de Duitse keizer Wilhelm II. Wat aanvankelijk begon als een ironische bijnaam onder zoölogen, is in de loop van de tijd de officiële naam van de soort geworden.
Deze primaten behoren tot de familie Callitricidae, die meer dan 40 soorten omvat die wijdverspreid voorkomen in de tropische bossen van Zuid-Amerika, vooral in het noordwesten van Colombia. Een ecosysteem dat tegenwoordig steeds kwetsbaarder wordt als gevolg van ontbossing en klimaatverandering.
Maar ze zullen voor altijd ver van hun leefgebied leven
De geboorte van de twee welpen vertegenwoordigt ongetwijfeld een belangrijke gebeurtenis voor het behoud van de soort. Je kunt echter niet anders dan naar de andere kant van de medaille kijken: deze dieren zullen voor altijd in gevangenschap leven. Dit zijn exemplaren die zijn geboren om in dichte tropische bossen te leven en zich vrij tussen bomen en takken kunnen bewegen.
In plaats daarvan zullen ze nu hun hele leven in beperkte ruimtes en onder de blik van bezoekers doorbrengen. De geboorte van deze welpen wekt dan ook tederheid en verwondering op, maar nodigt ook uit tot diepere reflectie: het werkelijk beschermen van deze soorten betekent het behoud van hun natuurlijke habitat, en niet het garanderen van hun voortbestaan achter de hekken van een dierentuin.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
