Het was 2021 toen de Chileense wetgever unaniem een wet goedkeurde over de regulering van plastic voor eenmalig gebruik in de voedingsindustrie, om het plasticafval van het land te verminderen, dat elk jaar wordt gegenereerd door instellingen zoals restaurants, bars, bezorgdiensten of andere soortgelijke plaatsen die bereid voedsel verkopen.
Pas de afgelopen dagen heeft wet nr. eindelijk van kracht. 21.368, die de levering van plastic voor eenmalig gebruik en plastic flessen in levensmiddelenbedrijven reguleert.
Het doel is duidelijk: de productie van plastic afval verminderen door gecertificeerde herbruikbare en composteerbare alternatieven te bevorderen. Bovendien maakt de wet deel uit van een bredere visie waartoe ook de REP-wet (Extended Producer Responsibility) behoort, die producenten verplicht de gehele levenscyclus van producten te beheren.
De wet op plastic voor eenmalig gebruik in Chili
Met wet nr. 21.368 herontwerpt het land het landschap van de consumptie van containers en gereedschappen, in een beslissende stap richting de circulaire economie. Het aannemen van deze wetgeving is niet alleen een verplichte keuze, maar een fundamentele strategische zet voor bedrijven, ondernemers en consumenten die hun impact op het milieu willen verminderen en weloverwogen keuzes willen maken.
Wet nr. 21.368 regelt de distributie van plastic voor eenmalig gebruik, inclusief plastic containers en flessen in commerciële instellingen. Deze wet is een aanvulling op het verbod dat in 2018 op plastic tassen werd ingevoerd.
Wat regelt de Chileense wet precies?
- Verbod op plastic voor eenmalig gebruik: De wet verbiedt de distributie van plastic voor eenmalig gebruik in verkooppunten die bedoeld zijn voor consumptie ter plaatse.
- Beperkingen voor afhaalconsumptie: sommige artikelen zijn alleen toegestaan als ze zijn gemaakt van herstelbare of composteerbare materialen.
- Plastic flessen: wegwerpflessen moeten een percentage gerecycled plastic (rPET) bevatten.
- Transparantie voor consumenten: consumenten moeten geïnformeerd worden over de samenstelling van producten.
Dit is een geleidelijke transformatie, geen totaal verbod. Grote bedrijven hebben een jaar de tijd gehad om aan de wetgeving te voldoen, terwijl kleine bedrijven een langere periode hebben om aan de wetgeving te voldoen. Het einddoel is structureel en gericht op circulariteit.
Welke producten zijn gereguleerd en welke zijn uitgesloten?
De wet is vooral gericht op de horeca en de distributie van kant-en-klaarmaaltijden, zoals restaurants, kantines, drankendistributeurs en bezorgdiensten. Gereguleerde producten zijn onder meer:
De regelgeving staat echter alternatieven toe als deze aan bepaalde criteria voldoen:
Certificering is essentieel: generieke labels zoals ‘biologisch afbreekbaar’ zijn niet voldoende. Alternatieven zoals die van IK BEN GEEN PLASTIC voldoen aan de internationale normen voor composteerbaarheid, waardoor bedrijven aan de regelgeving kunnen blijven voldoen en hun ecologische voetafdruk kunnen verkleinen.
De REP-wet
De REP-wet (20.920) is nauw verbonden met de wetgeving inzake kunststoffen voor eenmalig gebruik. Het bepaalt dat producenten van bepaalde goederen (waaronder containers en verpakkingen) verantwoordelijk zijn voor de terugwinning en valorisatie van het afval dat voortkomt uit het op de markt brengen ervan.
Dit model weerspiegelt een mondiale inzet om de plasticvervuiling terug te dringen, waarbij de verantwoordelijkheid ligt bij degenen die producten op de markt brengen.
De wet op single-use plastics in Chili geeft aan dat het adopteren van circulaire praktijken niet alleen een regelgevende noodzaak is, maar een stap in de richting van een duurzame toekomst, waarin afvalbeheer en traceerbaarheid de nieuwe norm zijn. De echte uitdaging is om deze praktijken te integreren in ons dagelijks leven en onze bedrijfsmodellen, om de transitie naar een meer verantwoorde economie te versnellen.
