Een stukje digitale geschiedenis arriveert in Londen. Het Victoria and Albert Museum heeft de eerste video verworven die ooit naar YouTube is geüpload, getiteld Ik in de dierentuingefilmd in 2005 door Jawed Karim voor een olifantenkooi in de dierentuin van San Diego. Een paar maanden eerder had Karim het platform samen met Chad Hurley en Steve Chen opgericht, waarmee een wereldwijd fenomeen was ontstaan dat in 2006 door Google werd overgenomen voor 1,65 miljard dollar.
De acquisitie betreft niet alleen de video, maar ook de eerste YouTube ‘watch’ pagina, compleet met metadata, code en originele interface. Op deze manier bewaart het museum alle digitale ervaringen die het begin markeerden van een tijdperk waarin iedereen maker kon worden.
Een icoon van de digitale cultuur
Ik in de dierentuin het duurt slechts 18 seconden, maar heeft meer dan 382 miljoen views en 18 miljoen likes opgeleverd. In de clip vertelt Jawed Karim kort over olifanten in de dierentuin, waarmee hij inhoud tot leven brengt die nu wordt erkend als een symbool van de vroege YouTube-periode: een web dat als democratisch en open wordt ervaren, waar iedereen afbeeldingen kan delen en verhalen kan vertellen.
Het V&A Museum werkte samen met het digitale conserveringsteam van YouTube en museumontwerpprofessionals om de oorspronkelijke ervaring van het platform te reconstrueren. Het doel is om het publiek te laten begrijpen hoe online video’s en digitale interfaces de manier van kijken en produceren van afbeeldingen hebben veranderd, waardoor het internet is getransformeerd in een werkelijk mondiale beeldcultuur.
Van het web naar het museum: de nieuwe grens
De afgelopen jaren zijn instellingen als het Museum of Modern Art in New York en het British Museum niet alleen fysieke objecten, maar ook digitale artefacten in hun collecties gaan opnemen. De aanschaf van de eerste YouTube-video markeert een belangrijke stap in de richting van de erkenning van digitaal als een kwestie van cultuurbehoud, waardoor nieuwe scenario’s worden geopend voor de visuele geschiedenis van de 21e eeuw.
De video en de ‘kijk’-pagina worden zo hulpmiddelen om na te denken over de rol van online video’s bij het opbouwen van identiteiten, gemeenschappen en collectieve herinneringen, waarbij wordt erkend dat digitale productie een van de meest relevante culturele fenomenen van de afgelopen twintig jaar is. YouTube is niet langer alleen maar een platform: met Ik in de dierentuinbetreedt musea, tussen kunst, geheugen en technologie, en vereeuwigt de banaliteit die de digitale wereld heeft veranderd. Het enige minpunt? Dat de video is opgenomen in een dierentuin, een context bestaande uit kooien en dieren in gevangenschap.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
