Iedereen in Milaan-Cortina is gek op breien: Olympische atleten herwinnen hun concentratie door te breien

Er is een discipline die geen medailles uitreikt, maar wel aandacht, sympathie en nieuwsgierigheid krijgt tijdens de Olympische Winterspelen Milaan-Cortina 2026: breien. Tussen het ene ras en het andere worden steeds meer atleten vereeuwigd terwijl ze wol en stilte weven, waardoor deze hobby wordt omgezet in een mentale managementstrategie. Ze noemen het breitherapie: een informele maar steeds wijdverbreidere praktijk waarbij repetitieve bewegingen en gerichte aandacht worden gebruikt om stress te verminderen en faalangst op afstand te houden. In een context als de Olympische, waar elk detail ertoe doet, wordt het concentreren op een breipatroon een manier om de chaos te vertragen zonder de concentratie te verliezen. Het is geen escapisme, het is controle.

Van viraal fenomeen tot Olympisch ritueel

De Britse duiker Tom Daley maakte deze trend populair en fotografeerde al in Tokio 2020 en vervolgens in Parijs 2024 op de tribunes met naalden en ballen. Die beelden gingen de wereld rond en veranderden een persoonlijke hobby in een symbool van normaliteit en emotionele weerstand. Tegenwoordig is dat gebaar in Milaan-Cortina bijna een gedeelde taal geworden.

De Ben Ogden-zaak, zilver en wol

Een van de meest emblematische gezichten is de Amerikaan Ben Ogden, de absolute protagonist van het langlaufen. In Val di Fiemme won hij een historische zilveren medaille in de sprint, waarmee hij een Amerikaans vasten dat vijftig jaar had geduurd, verbrak. De laatste die dat deed was Bill Koch in 1976. En toen de interviews verhit raakten, sprak Ogden niet over muziek of tv-series: hij had het over breien. Na de race, terwijl de adrenaline nog steeds doorstroomde, legde Ogden uit dat hij, om het evenwicht te herwinnen, zal terugkeren naar zijn projecten: reeds afgewerkte truien, handschoenen geïnspireerd door Jeanne d’Arc, de wol die op hem wacht.

Adam Runnalls: een ritueel tegen Olympische druk

Maar hij is niet de enige. Zelfs Adam Runnalls, een Canadese biatleet, vervangt na zijn schietsessies zijn geweer door breinaalden en bollen garen, op zoek naar concentratie en evenwicht tijdens zo’n stressvolle periode als de spelen. Runnalls, 27, ontdekte het shirt als hulpmiddel voor mentale voorbereiding, op aanraden van zijn coach.

Sinds december beginnen hoeden en truien vorm te krijgen tussen de pre-olympische trainingen en rally’s. Breien is voor hem veel meer dan een hobby geworden: het stelt hem in staat het tempo te verlagen zonder zijn aandacht voor de sport af te wenden. Een detail dat ook het online publiek opviel, waardoor zijn Instagram-profiel in een paar dagen tijd groeide van ruim 1.500 naar ruim 10.000 volgers.

Succes komt niet alleen voort uit nieuwsgierigheid. Runnalls onderschept een gemeenschappelijke basis tussen twee werelden die slechts ogenschijnlijk ver weg liggen: die van sportliefhebbers en die van breiers. Zijn aanwezigheid leidde tot een reflectie op de representatie van mannen in een vaak stereotiepe context, wat aantoont dat zelfs een Olympische atleet kracht kan putten uit langzame en repetitieve handmatige vaardigheden.

Bij biatlon, een extreme discipline die langlaufen en schieten combineert, is het vermogen om binnen enkele seconden de hartslag te kalmeren doorslaggevend. Runnalls traint precies dat: de overgang van beweging naar immobiliteit. Daarnaast breit hij op de hometrainer, waardoor herstel een oefening in continue concentratie wordt. Het is niet verrassend dat hij uitlegt dat hij door het shirt kan ‘zitten’ terwijl hij mentaal actief blijft. Runnalls groeide op in een familie van skileraren en doorliep hockey, alpineskiën en langlaufen voordat hij bij de biatlon terechtkwam. Een leven getekend door de winter, vandaag verrijkt door een wollen draad die tussen de vingers loopt.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: