De Northeast Canyons en Seamounts Marine Nationaal Monumenteen gebied van 12.725 vierkante kilometer, iets meer dan 200 km ten zuidoosten van Cape Cod, Verenigde Staten, herbergt koralen en zeesponzen, walvishaaien en een verscheidenheid aan zeezoogdieren. Een zeer kostbare schatkist, in 2016 aangewezen als beschermd gebied door toenmalig president Barack Obama.
Maar Donald Trump gaat niet ten onder en ontmantelt alles. De president heeft de afgelopen dagen zelfs een verklaring afgegeven om dat beschermde zeegebied open te stellen voor commerciële visserij, in zijn laatste poging om de wateren en visserij van het land te dereguleren (Trump had al geprobeerd het verbod in zijn eerste termijn op te heffen, maar Joe Biden had het opnieuw ingevoerd).
Volgens de magnaat zal de heropening de mariene soorten niet in gevaar brengen en de visserijsector juist helpen. Maar natuurbeschermers hebben het aan de kaak gesteld en zeggen dat het gebied een belangrijk toevluchtsoord voor het zeeleven is.
Dit monument ondersteunt buitengewone soorten, van de zeebodem tot het zeeoppervlak, en we zien hiervan bewijs in elk luchtonderzoek”, zegt Jessica Redfern, associate vice-president van het New England Aquarium, een in Boston gevestigde non-profitorganisatie. Het verwijderen van de bescherming voor het Northeast Canyons en Seamounts Marine National Monument brengt deze soorten in gevaar.
Het spreekt voor zich dat het besluit voor veel wetenschappers en milieuactivisten cruciale vragen heropent over het behoud van diepe ecosystemen, die tot de langzaamst te herstellen ecosystemen behoren. Overbevissing blijft een grote bedreiging voor kwetsbare oceaansoorten, samen met het opwarmende water en de verzuring van de oceanen.
@NOAA
De heropening van de Northeast Canyons en Seamounts wordt zo een symbool van een bredere breuk: aan de ene kant de uit de hand gelopen drang van Trump naar economische ontwikkeling en deregulering, aan de andere kant de noodzaak om de biodiversiteit en het klimaat te beschermen in een context van een mondiale milieucrisis.
Het Amerikaanse besluit zou gevolgen kunnen hebben die verder reiken dan de Atlantische Oceaan. Beleid inzake beschermde mariene gebieden wordt in feite beschouwd als een van de belangrijkste instrumenten om de internationale doelstellingen van de bescherming van 30% van de oceanen tegen 2030 te verwezenlijken.
Om deze reden is de heropening van zo’n belangrijk oceaanreservaat voor de visserij niet alleen een nationale kwestie: het vertegenwoordigt een politiek signaal dat bestemd is om het mondiale debat over het gebruik van mariene hulpbronnen, het behoud van de biodiversiteit en de ecologische transitie te beïnvloeden. En nogmaals, het stelt dezelfde fundamentele vraag: hoeveel ruimte zijn we bereid aan de natuur over te laten op een steeds meer geëxploiteerde planeet?
