Er is een woord dat Koreanen gebruiken om eenvoudig en alledaags geluk te definiëren, het soort dat niet afhankelijk is van buitengewone doelen of gebeurtenissen. Het is “소확행”, staat er sohwakhaengen betekent letterlijk ‘klein maar zeker geluk’. Een concept dat in de jaren tachtig in Zuid-Korea werd geboren en de laatste tijd weer in de schijnwerpers staat, als reactie op het moderne leven dat bestaat uit deadlines, optredens en eindeloze meldingen.
Kortom, het is het plezier dat je voelt als je ’s avonds van een kop hete thee nipt, als je een hoekje van je huis versiert waar je van houdt of als je naar het geluid van de regen uit het raam luistert. Het zijn gebaren die irrelevant lijken, maar die – als ze worden erkend vanwege hun waarde – ons weer met beide benen op de grond kunnen brengen en de mentale last van de dag kunnen verlichten.
Van Korea tot Italië: wanneer een avondritueel genoeg is om je beter te voelen
Sohwakhaeng heeft niets spiritueels of new-age aan. Het is een oefening in concreetheid: geluk zoeken in datgene waar je werkelijk controle over hebt. Terwijl de westerse cultuur de neiging heeft om welzijn af te meten aan de hand van doelstellingen en resultaten, accepteert de Koreaanse cultuur dat sereniteit niet afhangt van succes, maar van de continuïteit van kleine dingen.
Verschillende onderzoeken, waaronder onderzoek gepubliceerd op Koreaanse psychologische vereniginglaten zien dat degenen die deze ‘bepaalde momenten van geluk’ regelmatig beoefenen een hoger niveau van zelfvertrouwen, kalmte en zelfwaardering ontwikkelen. En nee, je hoeft niet naar Seoul te verhuizen om het te proberen.
Ook hier, bij jou thuis, kun je beginnen met een eenvoudig en persoonlijk ritueel. Hier zijn enkele ideeën:
Het doel is niet om ons los te maken van de wereld, maar om onszelf te trainen om het plezier van het daarin zijn op een lichtere manier te herkennen. Het is een kleine daad van zachte rebellie tegen de cultuur van ‘altijd meer doen’.
Het plezier van normaal geluk
Er zit een bijna revolutionair aspect aan sohwakhaeng: het verwacht niet dat je altijd gelukkig bent, maar nodigt je uit om op te merken wanneer je dat wel bent, al is het maar voor even. Je hebt geen tropische vakantie of professioneel succes nodig om je goed te voelen. Leer gewoon om te vertragen, al is het maar voor een adempauze.
Geluk – echt geluk – maakt immers geen enkel geluid. Het is degene die zich op een willekeurige avond manifesteert, wanneer je je telefoon uitzet, zucht en beseft dat het zonder reden goed met je gaat.
En misschien is dit precies de schoonheid van sohwakhaeng: het geeft ons het recht terug om gelukkig te zijn zonder rechtvaardigingen.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
