Wanneer technologie wordt aangedreven door empathie, kan deze de manier waarop mensen de belangrijkste ervaringen beleven werkelijk veranderen. Dit is wat er gebeurde in Zuid-Korea, waar een school voor blinde en slechtziende leerlingen een symbolisch object zoals het eindejaarsjaarboek transformeerde in een tastbare, emotionele en alomvattende herinnering, zelfs toegankelijk voor degenen die niet kunnen zien.
Het initiatief ontstond binnen de Daegu Kwangmyung School, een instituut gespecialiseerd in het onderwijs aan blinde en slechtziende studenten in de stad Daegu. Hier besloten leraren en technici de grenzen van traditionele albums te overwinnen, die voor deze studenten altijd waren gereduceerd tot eenvoudige pagina’s in braille, zonder enige visuele of fysieke verwijzing naar de gezichten van mensen.
Dankzij het gebruik van 3D-scanners met zeer hoge resolutie en driedimensionale printers maakte de school eindejaarsalbums met portretten in reliëf van klasgenoten. Elk gezicht wordt gereproduceerd in de vorm van een tastbaar bas-reliëf, waardoor leerlingen met hun vingers de onderscheidende kenmerken, uitdrukkingen en zelfs glimlachen kunnen ontdekken van de mensen met wie ze jaren op school hebben gedeeld.
Een idee geboren uit de samenwerking met een Amerikaanse universiteit
@ Mercer Universiteit
Het idee werd echter aan de andere kant van de wereld geboren. In 2018 werkte een team van faculteits- en ingenieursstudenten van de Mercer Universiteit samen met behulp van 3D-printers om ‘3D Touch Yearbooks’ te creëren voor studenten van de Georgia Academy for the Blind in Macon, Georgia. Sindsdien zijn er meer dan 35 jaarboeken geproduceerd voor visueel gehandicapte studenten, waardoor herinneringen zijn ontstaan die een leven lang kunnen worden gekoesterd. Het project werd vervolgens geïmplementeerd tijdens de Mercer On Mission-reis naar Zuid-Korea, waar teamleden 3D-jaarboeken en 3D-familiefoto’s maakten voor visueel gehandicapte leerlingen van de Drim School die het 3D-printproces hadden geleerd en onderwezen, zodat ze het project konden voortzetten nadat de reis was afgelopen.
Het doel was om dit onderzoek te delen met scholen en centra over de hele wereld, om jaarboeken en souvenirs te maken voor visueel gehandicapte jongeren.
Hoe 3D-eindejaarsalbums werken
Het proces is even geavanceerd als delicaat. Studenten worden onderworpen aan een driedimensionale scan van het gezicht, waarmee zelfs de kleinste variaties in de gelaatstrekken kunnen worden vastgelegd. De digitale gegevens worden vervolgens verwerkt en omgezet in afdrukbare driedimensionale modellen, geoptimaliseerd voor aanraking.
Het eindresultaat is een album dat niet alleen een verhaal vertelt, maar het fysiek waarneembaar maakt. Naast de portretten in reliëf is er uiteraard de tekst in braille, die de ervaring begeleidt en voorziet in namen, data en toewijdingen, waarbij woorden en tastbare sensaties in één enkel object worden geïntegreerd. Voor veel leerlingen is dit de eerste kans ooit om het gezicht te ‘voelen’ van een vriend, klasgenoot of geliefde die ze tijdens hun schoolcarrière hebben ontmoet.
Een diepgaande emotionele impact
Het krachtigste aspect van dit project is niet alleen technologisch, maar ook emotioneel. Eindejaarsalbums zijn geen eenvoudige schoolproducten: ze vertegenwoordigen een gedeelde herinnering, een object dat studenten tot ver na hun afstuderen begeleidt. In het verleden konden blinde studenten alleen abstracte herinneringen vasthouden, vertrouwend op woorden. Tegenwoordig kunnen ze echter een naam associëren met een vorm, een vriendschap met een gezicht, een glimlach met een herkenbaar oppervlak onder hun vingers.
Het is een verandering die het gevoel van verbondenheid en identiteit versterkt, waardoor de schoolervaring werkelijk gelijkwaardig wordt aan die van ziende leerlingen. Het is geen toeval dat het initiatief werd verwelkomd als een deugdzaam voorbeeld van inclusief onderwijs en het vertellen van emotionele verhalen, toegepast op scholen.
Een model dat kijkt naar de toekomst van toegankelijk onderwijs
Het Daegu Kwangmyung School-project maakt deel uit van een bredere context van technologische experimenten op het gebied van speciaal onderwijs in Zuid-Korea. In het verleden zijn bij soortgelijke initiatieven universiteiten, onderzoekscentra en onderwijsinstellingen betrokken geweest, maar zij zijn er zelden in geslaagd technische innovatie en menselijke waarde zo effectief te combineren.
De internationale weerklank die door het initiatief wordt bereikt, toont aan dat toegankelijkheid geen beperking is, maar een drang naar innovatie. Het transformeren van digitale gegevens in tastbare herinneringen betekent een volledige heroverweging van de manier waarop technologie ten dienste kan worden gesteld van mensen, vooral van degenen die het gemakkelijkst het risico lopen buitengesloten te worden. Deze 3D-albums vertellen een simpele maar vaak vergeten waarheid: innovatie is op zijn best als niemand achterblijft.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
