Maar liefst 35 octopussen werden gered van verschillende visverkopers in Napels en vrijgelaten in de wateren van het beschermde mariene gebied. We zijn in het prachtige Gaiola-gebied en hier zijn de vrijwilligers teruggekeerd naar de zee, kleine octopussen die amper 200-300 gram wogen, beslist te klein om op de toonbanken van de viswinkels terecht te komen.
Daarom worden ze van de markt gehaald en weer in het wild vrijgelaten in de wateren van het Gaiola Marine Protected Area, een terugkeer naar de zee die voor deze dieren gelijk staat aan een tweede kans op leven. In dit specifieke geval zijn dit dus nog onvolwassen dieren, die nog niet de leeftijd en grootte hebben bereikt die nodig zijn om geslachtsorganen te ontwikkelen en zich voort te planten.
Net als mensen en landdieren hebben ook mariene organismen tijd nodig om hun levenscyclus te voltooien. Als je ze te vroeg vist, worden toekomstige spawners geëlimineerd, waardoor het voortbestaan van de soort in gevaar komt. Bovendien is Kerstmis een van de meest kritieke periodes voor de zee. De toenemende vraag naar vis en schaaldieren leidt vaak tot het aanwakkeren van illegale visserijactiviteiten, waarbij beschermde mariene gebieden, bedreigde soorten en ondermaatse exemplaren niet worden gespaard.
Vooral octopus is een van de grootste slachtoffers van dit systeem: er is veel vraag naar op vakantietafels en er wordt vaak op gevist zonder de biologische en wettelijke grenzen te respecteren, met verwoestende gevolgen voor het mariene evenwicht.
Omdat octopussen gered moeten worden
Het redden van octopussen is niet alleen een ethische kwestie, maar ook een ecologische kwestie. De gewone octopus (Octopus vulgaris) is een sleutelsoort van mariene ecosystemen: het reguleert de populaties van schaaldieren en kleine weekdieren, draagt bij aan het evenwicht van de voedselketen en is een indicator voor de gezondheid van de zee.
Bovendien zijn octopussen buitengewoon intelligente dieren, uitgerust met complexe cognitieve vaardigheden, geheugen, probleemoplossing en geavanceerd sociaal gedrag. Als ze uit de zee worden gehaald als ze nog jong zijn, betekent dit niet alleen dat er een toekomstige hulpbron wordt ingeperkt, maar ook dat een ecosysteem dat al onder druk staat, wordt verarmd.
Die van Gaiola was dus geen simpele bevrijding, maar een duidelijke boodschap: de zee is geen oneindige voorraadkast. Door 35 jonge octopussen weer tot leven te wekken, wilden we een vaak onzichtbare crisis in de schijnwerpers zetten, waarbij we niet vergeten dat elke consumentenkeuze directe gevolgen heeft voor ecosystemen.
Deze octopussen zullen nu kunnen groeien, zich voortplanten en bijdragen aan de biodiversiteit van de Middellandse Zee. Een klein gebaar, zeker. Maar het is ook hier dat de mogelijkheid van een toekomst waarin de zee wordt gerespecteerd en niet alleen wordt geëxploiteerd, zich voordoet.
