Ze wisten dat ze vervuilend waren. Maar ze bleven stil. De historische uitspraak tegen Miteni, een chemisch bedrijf uit Vicenza, bevestigt dit: de managers waren zich bewust van de vervuiling van de wateren van Veneto door PFAS (de zogenaamde eeuwige verontreinigende stoffen) en bleven produceren, waardoor de gezondheid van 350 duizend mensen in gevaar kwam.
Op 26 juni jl. heeft het Hof van Assisen van Vicenza in totaal 141 jaar gevangenisstraf opgelegd aan 11 van de 15 managers van de voormalige Miteni-fabriek in Trissino en van de multinationals ICIG en Mitsubishi. Maar nu pas kennen we de precieze redenen achter dit milieuschandaal. Uit wat naar voren kwam, was het een bewuste keuze uit naam van de winst. En degenen die, naast het milieu, voor de gevolgen opdraaien zijn tienduizenden inwoners van de Veneto.
Bekijk dit bericht op Instagram
Wat zijn de vervuilde gebieden
Het probleem dat verband houdt met Miteni vertegenwoordigt een van de ernstigste gevallen van vervuiling in de geschiedenis van ons land. Maar niet alleen dat. Het is een van de meest omvangrijke PFAS-verontreinigingen (poly- en per-fluoralkylstoffen) ter wereld.
De doos van Pandora werd in 2013 geopend dankzij een onderzoek van de CNR-IRSA dat licht werpt op de schade veroorzaakt door het Italiaanse chemiebedrijf van de Duitse groep WeylChem (ICIG) dat al ruim 50 jaar PFAS in de gemeente Trissino, in de provincie Vicenza. PFAS-besmetting treft een uitgestrekt gebied tussen de provincies Vicenza, Verona en Padua.
In dit gebied leefden 350.000 mensen – zich niet bewust van de risico’s – in een vervuilde omgeving en met een van de grootste watervoerende lagen van Europa, onherstelbaar aangetast.
PFAS: een onzichtbare maar eeuwige dreiging
Maar wat zijn PFAS precies en waarom vormen ze een bedreiging voor de gezondheid? PFAS zijn synthetische chemische verbindingen die in de industrie veel worden gebruikt vanwege hun waterafstotende en antiaanbakeigenschappen. Het grote probleem met deze stoffen is hun resistentie: ze zijn vrijwel onverwoestbaar en worden gedefinieerd als ‘forever chemicaliën’ omdat ze tientallen jaren in het milieu en in het menselijk lichaam aanwezig blijven.
Na verloop van tijd hebben PFAS de neiging zich op te hopen in het bloed en de organen, met mogelijk schadelijke gevolgen voor de gezondheid. Verschillende wetenschappelijke onderzoeken hebben blootstelling aan deze stoffen in verband gebracht met een verhoogd risico op tumoren, met name nier- en testistumoren, evenals schade aan het immuunsysteem en veranderingen in de schildklierfunctie. Langdurige blootstelling kan ook leiden tot een hoog cholesterolgehalte, leverproblemen en complicaties tijdens de zwangerschap. Bij kinderen kan blootstelling aan PFAS de groei en ontwikkeling verstoren, waardoor ontwikkelingsachterstanden ontstaan.
