De kwestie is bijna hetzelfde als die van seksueel-affectieve opvoeding op scholen, die eerder wordt gezien als een instrument om verwrongen kinderen met gecompromitteerde meningen op te voeden, in plaats van volwassenen bewust te maken van de toekomst. In Verbano Cusio Ossola, in de bergen van Piemonte, is een schoolagenda, ontworpen om kinderen met specifieke leerproblemen te helpen, in slechts een paar dagen het symbool geworden van een verhit nationaal debat.
De “Diario Amico 2025/2026” kwam terecht in het middelpunt van een echte controverse, en in het bijzonder een verhaal met de titel “Blog in Val Formazza Miaoo!!”geschreven door een 12-jarig meisje uit Baveno. Zijn verhaal gaat over koeien die in opstand komen tegen boerderijen, over borden met opschriften als “Buit ons niet uit” En “W de vrucht”en van een eenvoudig verlangen: vrijheid.
Een boodschap die – in zijn openhartigheid – diepe akkoorden raakte, maar ook velen woedend maakte.
Wat is er gebeurd
Het verhaal van de jonge auteur werd gepubliceerd als winnaar van de wedstrijd “Reading the Mountains”, gepromoot door het Territorial School Office. Geen “ideologische selectie”, leggen de docenten uit: de tekst werd automatisch ingevoegd, volgens de regelgeving.
Maar de aanwezigheid van uitspraken en illustraties tegen de intensieve landbouw leidde tot protesten van beroepsverenigingen, in het bijzonder de Nationale Vereniging voor de Bescherming van het Milieu en het Plattelandsleven, die de school beschuldigde van het ‘hersenspoelen van kinderen’.
In het dagboek dat aan basisschoolkinderen van de VCO wordt uitgedeeld, worden boeren gedemoniseerd en worden koeien afgeschilderd als slachtoffers van harteloze gevangenbewaarders: een verdraaid, fanatiek en respectloos verhaal over het werk van degenen die in het gebied leven en het beschermen – zo lezen we in het briefje. Opnieuw werpt veganistische propaganda het masker af. Het is manipulatief, beledigend en vooral gevaarlijk, omdat het zich richt op jongeren met misleidende en ideologische boodschappen.
De organisatie heeft een petitie gelanceerd om de Diario Amico van scholen te halen, waarbij ze beweert dat de inhoud “aanstootgevend” is voor degenen die op boerderijen werken. Tot nu toe zijn er iets meer dan 1.100 handtekeningen verzameld.
Terwijl de tegenpetitie ter verdediging van het Dagboek 17.000 handtekeningen verzamelt
Aan de andere kant was er onmiddellijk antwoord: een tweede petitie, dit keer om de vrijheid van de jonge auteur te verdedigen, verzamelde in slechts een paar dagen tijd bijna 17.000 handtekeningen.
De tekst luidt:
Met deze tegenpetitie vragen we dat DIARIO AMICO niet wordt ingetrokken en dat het empathische teksten kan blijven verwelkomen die de mensheid zo hard nodig heeft.
De LAV (Anti Vivisection League) kwam ook tussenbeide ter ondersteuning:
De Diario Amico – legt Giacomo Bottinelli, hoofd van het schoolbureau – uit – biedt een ander perspectief, van de kant van de dieren. Het is belangrijk dat school reflectie stimuleert en empathisch denken niet censureert. Alleen op deze manier kunnen we een meer bewuste en respectvolle samenleving opbouwen voor alle levende wezens.
Bekijk dit bericht op Instagram
De school: ‘Fout ja, maar we halen het dagboek niet op’
Na dagen van controverse hield het schoolbureau van Verbano Cusio Ossola een institutionele tafel bijeen met Coldiretti en de landbouwverenigingen. In een officiële nota erkenden de managers dat “het automatisch invoegen van het verhaal een procedurefout was, maar wel te goeder trouw”. Ze verduidelijkten echter dat het dagboek niet zal worden ingetrokken:
Eenmaal aangeschaft is het eigendom van de studenten. Het verwijderen ervan zou betekenen dat de auteur onnodig wordt ontmaskerd en dat de vrijheid van meningsuiting wordt ontzegd. Wij zullen dit principe altijd verdedigen.
Tegelijkertijd verduidelijkte de school dat ouders vrij zijn om de pagina’s te verwijderen als ze dat willen: “We erkennen de legitimiteit van beide keuzes.”
Naast de controverse zegt dit verhaal veel over ons, over hoe moeilijk het tegenwoordig is om over dieren, empathie en vrijheid van denken te praten zonder verdeeldheid te zaaien.
Een twaalfjarig meisje stelde zich koeien voor die niet langer uitgebuit willen worden. Hij deed niet aan politiek, hij schreef een sprookje. Toch ontroerde dat verhaal volwassenen, verenigingen, instellingen en de media.
Misschien ligt de echte waarde van dit verhaal hier: in de kracht van het woord wanneer het voortkomt uit oprechtheid, en in het recht van elke jonge geest om het zonder angst uit te drukken.
Bronnen: Nationale Vereniging voor de Bescherming van het Milieu en het Plattelandsleven / LAV
