Een paar weken ontbreken op de 30e Verenigde Natiesconferentie over het klimaat (COP30), gepland van 10 tot 21 november 2025 a Belém, De hoofdstad van de staat van de Pará, en de stad ervaart al een echte accommodatiecrisis.
De vraag naar accommodatie is aan de sterren geschetst, waardoor ongekende speculatieve speculatieve fenomenen en toename van de internationale bezoekers worden aangewakkerd, maar ook en vooral de inwoners van de Amazon -stad.
Een stad onder druk
Belém, met zijn 1,3 miljoen inwoners, zal maximaal 50 duizend mensen organiseren in de topdagen van de conferentie, wanneer staatshoofden, onderhandelaars en activisten van over de hele wereld elkaar zullen ontmoeten om de klimaat toekomst van de planeet te bespreken.
Maar de realiteit is dat de stad niet is uitgerust voor zo’n enorme stroom. Tot voor kort had het slechts 18 duizend hotelbedden, daarom werd het goed gedacht om het vermogen om het evenement te beheren te verdubbelen.
Maar ten koste van wie?
Sterren en resident verhuur in de problemen
Belém leed voor een enorm woninggebrek en een van de duurste vastgoedmarkten in Brazilië. En nu, met de komst van de top, is de situatie geëxplodeerd: agentschappen en grote eigenaren hebben de deal gesnoven, prijzen die buiten bereik zijn voor de lokale bevolking en exclusieve contracten met internationale exploitanten ondertekenen.
De COP30 was alleen de kers op de taart – legt Priscilla Santos uit, co -founder van de denktank Rede Amazônidas klimaathaar. De eigenschappen zijn omgezet in geldautomaten, terwijl de bewoners uit hun huizen worden geduwd.
Bekijk dit bericht op Instagram
Het gaat niet alleen om uitzettingen. Als de De voogdGiovana Silva, had getekend, zwanger, een contract met drie jaar voor een huis met een tuin. De eigenaar stelde hem voor om het in november vrij te laten, in ruil voor een verwaarloosbaar figuur in vergelijking met wat hij zal verdienen door het te huren tijdens de COP30.
Als reactie op speculatie zijn echter veel EU -gemeenschapsplatforms die zijn ontstaan: projecten onder leiding van verenigingen, religieuze groepen of eenvoudige burgers die proberen accommodatie te bieden tegen betaalbare prijzen aan de COP30 -deelnemers. Een manier om de gastvrije ziel van de mensen van Belém te behouden.
De COP30 is geboren met als doel de planeet te redden, maar het risico diep littekens achter te laten in het hart van het bos dat ze wil beschermen. In Belém zijn de families die jarenlang hun leven met die wegen hebben verweven, met die binnenplaatsen en met de buurtbanden, nu geschorst, gedwongen om te kiezen tussen onzichtbaar blijven of opzij komen voor de race om winst. Het is de paradox van een gebeurtenis die spreekt over klimatologische rechtvaardigheid, maar die te vaak sociale rechtvaardigheid vergeet.
Ondanks uitzettingen en moeilijkheden komt er echter een stille kracht naar voren: die van een gemeenschap die zich niet wil overgeven. Omdat de Amazone niet alleen een natuurlijk erfgoed is om te worden bewaard, maar het is ook gemaakt van mensen, verhalen, dagelijkse weerstand. Als de COP30 echt een keerpunt wil zijn, dan zal hij naar deze stemmen moeten luisteren, deze offers herkennen en Belém’s pijn omzetten in een zaad van verandering.
Alleen op deze manier kan de top iets kostbaars achterlaten dan nieuwe structuren: de hoop op een meer rechtvaardige toekomst voor de aarde en voor degenen die daar wonen.
