Niet ver van Padua, in het Veneto, in het Fossa Monselesana -kanaal, is er een van de hoogste niveaus in Italië van besmetting van PFO’s (perfluorottannsulfonicozuur) bij wilde vissen (69,1 microgram per kilo, bijna 900 keer verder dan de nieuwe veiligheidslimiet voorgesteld door de EU). Van daaruit, niet ver weg, vertegenwoordigt de waterloop in Campagna Lupia, in de Zuid -lagune van Venetië, een ander gebied met hoge verontreiniging. En dus, met vergelijkbare waarden, in de rest van Europa.
Dit is wat uit het dossier komt “Chemicaliën die de wateren en vissen van Europa vergiftigen: het topje van de PFAS -ijsberg”van het European Environmental Bureau (EEB), dat het alarm lanceert: Europese wilde vissen bevatten hoeveelheden van deze stoffen tot 10 duizend keer hoger dan de door de Europese Unie voorgestelde veiligheidslimieten.
Het rapport verzamelt monitoringgegevens tussen 2009 en 2023 in Oostenrijk, Frankrijk, Duitsland, Italië, Polen, Spanje en Zweden. Bijna alle geanalyseerde vismonsters hebben zorgwekkende niveaus van PFO’s, een verbinding van de PFAS -familie geclassificeerd als persistent en potentieel carcinogeen.
Maar het probleem is veel breder: de officiële Europese monitoring houdt alleen rekening met deze stof, terwijl in werkelijkheid de PFA’s van belang minstens 24 zijn. Het is daarom niet verwonderlijk dat tot op heden minder dan 30% van de oppervlaktewateren van de EU is geclassificeerd in “goede chemische toestand”, volgens criteria, volgens criteria, echter gebaseerd op een verouderde lijst van 2013.
Doses voorbij elke beveiligingsdrempel
De verzamelde gegevens tonen een indrukwekkende besmetting:
Sommige monsters uit Zweden, Duitsland en Spanje hebben concentraties meer dan 10.000 keer de voorgestelde limieten bereikt
PFOS -alarm in Italiaanse streams
In de Monselesana -put, in de Burana tussen Ferrara en de Delta del Po, of zelfs in de Secchia, zwemmen de vissen in wateren die schoon lijken, maar die eigenlijk doordrenkt zijn met onzichtbare verontreinigingen: de PFAS, de zo -gecalleerde “Eternal Chemicals”.
Ook voor Italië lanceert het nieuwe EEB -rapport een ondubbelzinnig alarm: alle geanalyseerde Italiaanse vismonsters overschrijden de nieuwe veiligheidslimiet die is ingesteld op 77 ng/kg. En deze gegevens betreft alleen de PFO’s (Perfluoroottanns Acid), een van de ongeveer 10.000 moleculen die tot de PFAS -familie behoren.
PFO’s: een aanhoudende en onderschatte verontreiniging
PFOS is een van de meest bestudeerde verbindingen van de PFAS -familie. Het werd tientallen jaren gebruikt in brandschuim, niet -aanbodcoatings, waterdichte weefsels, voedselverpakkingen en talloze andere producten. Het belangrijkste kenmerk is doorzettingsvermogen: eenmaal geïntroduceerd in het milieu, degradeert het niet af en verzamelt het zich in bodem, water en levende organismen.
Volgens het Europees Agentschap voor chemicaliën (ECHA) is PFO’s giftig voor aquatische fauna, bio -nauwkeurig en geclassificeerd als potentieel carcinogeen voor mensen. Het is sinds 2008 verboden in Europa, maar het lange chemische leven heeft zijn effecten nog steeds duidelijk en verwoestend.
Helaas staat ons land centraal in de PFAS -crisis: onthoud gewoon het geval van Veneto, waar honderdduizenden mensen zijn blootgesteld aan besmetting door PFA’s in de aquifers, met de gevolgen van de gezondheid die nog steeds aan de gang zijn. Het alarm dat door de EEB wordt gelanceerd voor de PO en zijn zijrivieren is daarom geen bliksemschicht, maar de zoveelste bevestiging van een milieu- en gezondheidsramp onderschat al jaren.
Een probleem van regels en vertragingen
Het Europese regelgevende kader is te laat in vergelijking met de realiteit. Momenteel zijn de lidstaten verplicht om alleen de PFO’s te controleren, terwijl duizenden andere PFAS -stoffen buiten de radar blijven. Een voorstel van de Europese Commissie wil de lijst met prioritaire verontreinigende stoffen bijwerken en ernstigere normen vaststellen, maar regeringen dringen al aan om de inwerkingtreding van de nieuwe regels uit te stellen, zelfs tot 2039.
Dit betekent dat we meer dan een kostbaar decennium kunnen verliezen in de strijd tegen vervuiling die in de tussentijd zich blijft verspreiden.
Het EEB -rapport plaatst ons voor ongemakkelijk bewijs: onze rivieren zijn al aangetast en zonder beslissende actie zullen we blijven betalen in termen van biodiversiteit en gezondheid.
De vissen van de PO, van de Secchia en de Burana zijn de alarmbellen van een verontreiniging die ons allemaal aangaat, veel dichter dan we willen geloven.
Tot op heden zijn Europese staten verplicht om alleen PFO’s te controleren, waardoor tientallen andere schadelijke stoffen buiten achterblijven. Een voorstel van de EU -commissie is van plan om monitoring uit te breiden en andere PFA’s op te nemen, maar het wetgevende pad verloopt langzaam. Sommige regeringen willen zelfs tot 2039 de volledige toepassing van de nieuwe regels uitstellen: een vertraging die het risico loopt meer dan een decennium van kostbare tijd te kosten in de strijd tegen giftige vervuiling.
Wil je ons nieuws niet verliezen?
