Onder de oostelijke bossen van Cuba, een natuurlijke schat die niet vonk als goudlevens, maar schijnt dankzij de vormen en kleuren: de polymeds, bekend als de “mooiste slakken ter wereld”. Deze terrestrische weekdieren zijn beroemd om hun geschilderde schelpen, gekenmerkt door spiralen met heldere kleuren en motieven die lijken te zijn gemaakt door een kunstenaar.
Ondanks hun schoonheid sta ik vandaag echter op het punt van uitsterven. De Polymita -paradox is dat hun uniekheid hen kwetsbaar maakt. De schelpen, zeer gewild door verzamelaars en zelfs gebruikt om juwelen en souvenirs te maken, worden illegaal verkocht tegen hoge prijzen.
Hoewel het CITES -conventie de export van de schelpen uit Cuba zonder toestemming verbiedt, blijft de handel in andere landen legaal, voedend verkeer. Om de situatie te verergeren, verminderen de vernietiging van de habitats, de ontbossing en klimaatverandering de gebieden waarin deze slakken erin slagen om te overleven drastisch.
Een internationale missie om hen te beschermen
Om dit risico tegen te gaan, heeft een team van Cubaanse en Britse geleerden krachten gecombineerd. Onder de hoofdrolspelers zijn de evolutionistische Angus Davison van de Universiteit van Nottingham en de bioloog van het natuurbescherming Bernardo Reyes-Tur van de Universidad de East. Het doel is tweeledig: aan de ene kant, start reproductieprogramma’s in gevangenschap, anderzijds het ontcijferen van het genetische erfgoed van de zes bekende soorten, om de oorsprong van hun buitengewone kleuren te begrijpen.
Onder alle soorten is de meest bedreigde het zwavelpolymit, herkenbaar voor de limoengroene schaal met blauwe tinten en oranje banden. Hij woont in een zeer beperkt gebied en elk verlies, vanwege verzamelaars of milieuvernietiging, kan het snel leiden tot de intentie. Het vinden van het in de natuur was een succes voor onderzoekers, die nu proberen hun overleven te garanderen via gecontroleerde boerderijen.
In Nottingham -workshops worden kleine monsters van stof bewaard in cryogene vriezers voor in -diepe genetische analyse. In Cuba verhoogt Reyes-Tur echter persoonlijk de weekdieren in hun huis, ondanks de moeilijkheden met betrekking tot de frequente black-outs.
De ambitie is om de polymieten in de IUCN -rode lijst in te voegen en strategieën voor betonbescherming te garanderen. De uitdaging is geweldig, maar de hoop is dat deze natuurlijke juwelen Cubaanse bossen kunnen blijven kleuren, in plaats van te verdwijnen in de laden van de verzamelaars.
Wil je ons nieuws niet verliezen?
U kunt ook geïnteresseerd zijn in:
