Bond Beter Leefmilieu heeft zich de voorbije dagen verdiept in de diverse partijprogramma’s. We zijn op zoek gegaan naar de essentie en de details van de milieuprogramma’s van de politieke partijen. U kan de programma’s ook zelf lezen, maar indien u daar de tijd niet voor hebt, en toch een beter inzicht wil, dan kan wat volgt u helpen.     

CD&V : vooral niet te ambitieus

CD&V blijft aarzelen bij de gedachte dat Vlaanderen een eigen milieubeleid zou kunnen voeren. Niet dat de partij niet erkent dat Vlaanderen met specifieke problemen te kampen heeft, het gevolg van onze dichte bevolking, de grote versnippering van ons landschap en de concentratie aan zware industrie. Maar daaruit besluiten dat we voor die specifieke problemen ook specifieke oplossingen moeten zoeken, gaat voor CD&V een stap te ver. CD&V herhaalt als enige Vlaamse partij het ‘no gold plating’-refrein: wij doen niet meer dan wat Europa ons oplegt. Zo blijven we natuurlijk achteraan het peloton bengelen. CD&V blijft trouwens argwanend tegen allerlei positieve ontwikkelingen: het potentieel hernieuwbare energie wordt systematisch geminimaliseerd, de term ‘passiefhuis’ blijft taboe, maar het geloof in kernenergie en steenkool wordt dan weer met veel nadruk herhaald. Zo gaan natuurlijk de kansen om het milieubeleid mee in te zetten om uit de crisis te raken, één na één verloren. Op één punt laat CD&V wel ambitie blijken: de partij wil er over waken dat ook minder begoeden toegang zouden hebben tot premies om hun huizen beter te isoleren.

lees onze volledige evaluatie hier >

Open VLD: tussen concept en praktijk

Kiest Open VLD voor de vergroening van de economie? In woorden alvast wel. De liberale partij laat er geen twijfel over bestaan dat de klimaatcrisis ernstig moet worden genomen en dat de aanpak ervan mee moet bijdragen tot de economische relance. Alleen … als het er op aankomt duidelijk te maken hoe dat moet, dan raakt de partij niet veel verder dan het inzetten op de ecologiepremies van minister Ceyssens. Een echt milieuprogramma die naam waardig heeft Open VLD nog niet ontwikkeld.

In het programma vinden we ook aanzetten om tot een verstandiger ruimtelijke ontwikkeling te komen, waarbij niet in de val wordt getrapt van de ‘alles op de logistiek’-gedachte. Ook de havenontwikkeling wil Open VLD op een doordachte wijze begeleiden. Jammer dus dat die interessante visies haaks staan op het ruimtelijk beleid dat onder Open VLD-verantwoordelijkheid de voorbije jaren van kwaad naar erger ging. De gekke capriolen van boegbeeld Van Mechelen rond Antwerpse dossiers als Lange Wapper of Wijnegem Shopping Center geven niet echt het beeld van een doordachte aanpak.

lees onze volledige evaluatie hier >

Sp.a: wie a zegt …

Het programma van sp.a voor de komende legislatuur maakt een aantal duidelijke keuzes: een progressief milieubeleid, een meer duurzame aanpak van onze economie, herstel van het respect voor het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen, een doordachte ontwikkeling van onze havens, met nadruk op toegevoegde waarde en jobs, niet op maximalisering van het containervervoer. De partij ziet ook de nood van een grondige transitie van onze economie naar toekomstgerichte activiteiten, die tevens duurzaam zullen zijn. De steun voor hernieuwbare energie en energie-efficiëntie is onvoorwaardelijk.

Jammer dat dit degelijk programma wordt afgezwakt door het verzet tegen een structurele aanpak van een aantal problemen. Als een van de enige Vlaamse partijen blijft sp.a een veralgemeende slimme kilometerheffing afwijzen. Over de inzet van economische instrumenten in het milieubeleid geen woord. Zo raken we er natuurlijk nooit. Zowel de kilometerheffing als de inzet van economische instrumenten, komen uit allerlei studies systematisch naar voor als de meest efficiënte instrumenten. De sp.a moet soms ook eens de electorale koudwatervrees overwinnen. Wie a zegt, moet soms ook eens b durven zeggen.

lees onze volledige evaluatie hier >

Groen! Nu nog een visie op transitie

De Vlaamse Groenen hebben van alle partijen het meest uitdrukkelijk gekozen om de Groene Economie in het uitstalraam te plaatsen. Ze hebben ook het breedste en meest gedetailleerde milieuprogramma van alle Vlaamse partijen. Bovendien zijn de voorstellen uit het nieuwe Groen!-programma degelijk en realistisch. De partij lijkt er in geslaagd de brug te slaan tussen theorie en praktijk.

Als er dan toch nog een en ander hapert aan het werkstuk, dan is het net op die punten die het meest aandacht trekken: Groen! heeft een duidelijke kijk op de groene economische speerpunten, maar weet nog niet goed hoe het moet met de bestaande ‘oude’ economische sectoren en bedrijven. Het ontbreekt de partij nog aan een transitievisie. Pas als ook die stap gezet is, zal Groen! het beeld van een one-issuepartij van zich kunnen afschudden. Maar dat de weg die is ingeslagen de goede richting uitgaat, is duidelijk. Een stevige economische visie hoeft dan ook een progressief milieubeleid niet in de weg te staan. Wel in tegendeel. 

lees onze volledige evaluatie hier >

NV-A: groene accenten

Dat Bart De Wever geen groene jongen is, beklemtoont de NV-A voorzitter zelf telkens hij er de kans toe krijgt. Vandaar besluiten dat NV-A een anti-milieupartij zou zijn, is echter de waarheid geweld aan doen. Mensen als Peumans (Vlaams) en Brepoels (Europees) zorgen binnen de partij voor groene accenten. Al is de erfenis van de Volksunie, ooit de eerste ‘groene’ partij in Vlaanderen, toch fel verbleekt. In het Vlaams programma komen de klemtonen vooral in de mobiliteitshoek te liggen, en een stukje in het energieluik. Het milieubeleid zelf heeft minder vlees om het bot. Maar met steun voor een sturende slimme kilometerheffing, de invoering van de ecoscore als basis voor de autofiscaliteit en voorstadsnetwerken voor het openbaar vervoer maakt de partij toch duidelijk aan welke kant ze staat. En dat is verbazend ver van die andere partij waar de NV-A wel eens mee in verband wordt gebracht: LDD.

lees onze volledige evaluatie hier >

LDD, SLP en PVDA+

LDD in een één adem vernoemen met SLP en PVDA+? Het is een betwistbare keuze, eerder ingegeven door de hoeveelheid ‘milieu’ in het programma dan door enig inhoudelijk verband. Waar bij SLP het programma tout court kort en bondig is, en je dus niet teveel te weten komt, geldt voor LDD het omgekeerde: het programma is breed uitgewerkt, maar je komt net zo min iets te weten. Het onderdeel over waterbeleid in het programma van LDD is letterlijk overgenomen uit het vorig regeerakkoord (van een coalitie waar LDD geen deel van uitmaakte!), en is bovendien reeds jaren uitgevoerd. Het geeft niet echt aan dat de partij zelf haar programma ernstig neemt. Dat er tussen het federaal LDD-programma van 2007 en het Vlaams programma dat nu voorligt flagrante tegenspraak zit, bevordert het maken van een ernstige analyse ook al niet. En als LDD zelf haar programma niet ernstig neemt, hoe zouden wij het dan kunnen doen?

Over het milieuprogramma van SLP dan weer geen kwaad woord. Bondig, maar in elk geval positief. Nadruk op consistent en ambitieus klimaatbeleid. Steun voor slimme kilometerheffing en origineel pleidooi voor ‘productiehuizen’ (huizen die zelf energie produceren). Tenzij dat gewoon een semantische vondst zou zijn. Neen, dan is het met de PVDA+ minder goed gesteld. Geen milieuprogramma, enkele losse ideeën, soms sympathiek, vaak net het omgekeerde van wat de milieubeweging bepleit. De overheid de waterfactuur van particulieren doen ophoesten lijkt ons alvast niet het idee van het jaar. 

lees onze volledige evaluatie hier >

Bron: Bond Beter Leefmilieu