De Nederlandse regering Balkenende is niet groen tussen de oren. Dat blijkt telkens opnieuw en dat levert Nederland een steeds grotere achterstand op ten opzichte van omringende landen.

Respect, solidariteit en duurzaamheid waren twee jaar geleden nog de kernbegrippen van het regeerakkoord. Wat we in werkelijkheid zien is een premier die de Dalai Lama weigert te ontvangen, een minister van economische zaken die het boegbeeld van de Nederlandse duurzame en innovatieve industrie ten onder laat gaan en een regeringsploeg die geen boodschap meer heeft aan de volksvertegenwoordiging of aan Europese regels.

Nederland verspeelt in hoog tempo zowel haar reputatie als haar uitgangspositie voor de toekomst. Korte termijn denken en onvoldoende inzicht in onze werkelijke belangen zijn daar mede oorzaak van. Zie de ondergang van Econcern als gevolg van onvoldoende doortastend ingrijpen in de sanering van de banken.  Miljarden pompen in een financiële vergiet zonder garanties te eisen over de besteding daarvan is vragen om problemen. Toelaten dat het geld gewoon wordt opgepot in plaats van er vitale industrie mee te steunen is ronduit kortzichtig.

Maar ook de charade rond de Dalai Lama getuigt van chronisch onbegrip. De halfslachtige opstelling van de premier heeft alleen maar negatieve gevolgen: bij de Chinezen heeft het niets opgeleverd, voor hun maakt het niet uit welk regeringslid de Dalai Lama ontvangt. In Europa leidt de halfslachtige opstelling alleen maar tot verder reputatieverlies.

De energievoorziening is de basis voor onze economie. Daarbij gaat het om meer dan CO2. Beschikbaarheid en betaalbaarheid zijn de sleutelwoorden, en de echte oplossingen voor beide risico’s lossen uiteindelijk ook het CO2 probleem op. Ten minste, als je voor daadwerkelijk effectieve oplossingen kiest. En dat verzuimt deze regering stelselmatig.  Zie de weigering om decentrale opwekking van schone energie structureel te steunen. Zie de grootschalige en honderden miljoenen verslindende inzet op nog steeds niet bewezen toepassing van CO2 afvang en opslag als motivatie voor het bouwen van nog meer kolencentrales (waar inmiddels zelfs fervente voorstanders als RWE op terugkomen).

Zie de ondoordachte inzet op elektrisch vervoer waardoor, zonder toepassing van werkelijk innovatieve oplossingen, zowel de kip als het ei verloren dreigen te gaan.  Immers: er is geen beleid om de noodzakelijke elektriciteit schoon op te wekken. Er is onvoldoende capaciteit om het benodigde vermogen te leveren. Er ontstaat een nieuwe afhankelijkheid van schaarse, steeds duurdere en steeds minder beschikbare grondstoffen, die nodig zijn voor de productie van elektromotoren en accu’s. Er wordt opnieuw op grote schaal energie verspild door toepassing van de techniek in verouderde concepten (elektrisch aangedreven auto’s op basis van direct drive – waarbij de aandrijving in de wielen zit – hebben slechts 25% van het vermogen nodig om de zelfde prestaties te leveren.)

De uitslag van de Europese verkiezingen toont aan dat de kiezers zich in grote getale van deze regering afkeren. Toch zegt premier Balkenende in een interview de verkiezingsuitslag niet te zien als een verwijt aan zijn regering. Hij kon zijn onvermogen om de werkelijkheid te duiden niet scherper typeren. Maar ondertussen raakt het land steeds verder af van een duurzame toekomst.

Peter van Vliet - iNSNET.org